අද එතැන් සිට...........
මගේ ලවු සික් රොගය උත්සන්න වෙන්න ගත්දි තමයි මට පලවෙනි බෙහෙත ලැබුනෙ.
නම: ලක්මාලි ප්රියන්ගිකා රත්නායක
පාසල: අනුලා විදුහල නුගෙගොඩ
උස: අඩි 5 [කොට මොඩල් ලග පිකප්]
ගම: දෙනියාය.
ලක්මාලි නැවතිලා හිටියෙ අපේ නැන්දලගෙ ගෙදර. කරුමෙක මහත කියන්නෙ ලක්මාලි ක්ලාස් ගියෙ මගේ පාසලෙ අති ජාති යාලුවො වන අග්බො පුලස්ති කොසල බන්ඩාර සහ නදීක ලක්නාත් යන කොට්ටවෙ විදුමිණටයි
ලක්මාලිව මට සෙට් කරන්න මුලින්ම කට්ට කැවෙ මුන් දෙන්නයි.
ලක්මාලිව හරියට දකින්නෙවත් නැතුව මම වැඩෙට කමති උනා[එහෙම තමයි යාලු ෆිට් එක]
එවුනත් කලක් යනකොට වැඩෙ මටම එපා උනා. කොට මොඩල් ලග පිකප් කිවුවට මේකෙ එන්ජින් එකවත් තිබ්බෙ නැ.
ඉතින් ලෙඩෙ හොන්ද කරගන්න හිතපු මට ආයෙත් ලෙඩෙ වැඩිඋනා.
(ආයෙත් බස් එකට )
ඔහොම ඉන්න කොට තමයි ගයනි -- අකලන්ක ලවු සීන් එකට පොඩි කෙස් එකක් වැටුනෙ. පොඩි කිවුවට එකාලෙ අපිට එක හරි ලොකුයි. සයිමන්ගෙ පොල් මොලෙ ප්රධාන පොල් කඩන අක්ක ඉන්නෙ[එච්. පි HP කියන්නෙ] අන්න එයාට අකලන්කයා ගැන හිතක් පහල වෙලා ගයානිට කෙස් දැම්මා.
අපි ඉතින් එකාවගෙ හිටපු සෙට් එකනෙ වැරදි අයියලට තමයි කෙස් දැම්මෙ කියල එච් පි අක්කට තෙරෙන්න වැඩිකල් ගියෙ නෑ
ඔතන ඉන්දන් තමයි අපි ඔපරෙශන් SPM පටන් ගත්තෙ.
බිත්තර වලින් මොකද කරන්න පුලුවන්?????
මෙ ගැන දැනගන්න ඉලග කොටස කියවන්න..
මගේ කථාව මතු සම්බන්ධයි..............
මෙහි සදහන් සියලු නම් ගම් මන:කල්පිතම නොවේ!!!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
සුළු අවි ප්රහාර නැතුව කෙලින්ම බර අවි ප්රහාර එල්ල කරලා වගේ.......
ReplyDelete